Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

η ανθρώπινη φύση

Σκεφτόμουν λίγο πριν την απλωτή που μου έβγαλε τον ώμο σήμερα το πρωί καθώς κολυμπούσα...

...γιατί ξέρετε είναι μια πολύ μοναχική διαδικασία και βοηθάει καθώς προσπαθείς να επιπλεύσεις να βουλιάζεις στις σκέψεις σου...

...για την ουσία της φύσης μας.  Τι μας ξεχωρίζει από την υπόλοιπη φύση.  Διαπίστωσα έτσι στα πεταχτά γιατί δεν είχα και πολύ χρόνο, ίσως 25 μέτρα ή κάτι τέτοιο, ότι αυτό που μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα δεν είναι ούτε η ευφυΐα μας (κι άλλα ζώα είναι έξυπνα), ούτε ο πολιτισμός μας (γνωρίζω πλάσματα πιο "πολιτισμένα" από μας), οι ικανότητά μας να κατασκευάζουμε πράγματα (μια ματιά στις κοινότητες των μυρμηγκιών ή των μελισσών θα σας εντυπωσιάσει σε κάθε επίπεδο), ούτε η ικανότητά μας να παράγουμε τέχνη...ούτε τίποτε από όλα αυτά.

είναι η εγγενής ροπή μας στο κακό και τα πάθη μας.  δεν μου έρχεται στο μυαλό κανένα άλλο πλάσμα της φύσης που να έχει κακία μέσα του.  ούτε και πάθη.  θα χαρώ να μου υποδείξετε κάποια...

   

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

Περί του έρωτος ξανά


Ευτυχείς όσοι του άχρηστου έρωτος την ατυχή γνωριμίαν δεν εκάμαν

Όσοι κατάφεραν να νιώσουν την αγνή κι αμόλυντη λαγνεία της σαρκός, 
απαλλαγμένοι απ' τον δηλητηρίωδη του εναγκαλισμό 

Όσοι βιώνουν τα ανόθευτα κύματα της ηδονής 
ελεύθεροι απ' αυτόν 
κι όσοι ποτέ δεν ξόδεψαν το νου και το κορμί των 
στην απατηλή του ανάγκη

Δυστυχείς δε όσοι ακραιφνώς ορίσαν τη ζωή των μέσω αυτού 
ως μαθηματική συνάρτησιν μοναδικού παράγοντος αιωνίως αγνώστου