Λέμε ν' αφήσουμε κατά μέρος τις ατάλαντες εμπνεύσεις μας απόψε.
Ποθούμε (;) να παύσουμε για λίγο να ταλαιπωρούμε την σοφή σιωπή.
Τη μοναξιά μας μόνη ας αφήσουμε να ξεκουράσει τα ώτα της.
Ν' ακούσουμε πρέπει τους πόθους μας.
Τα πιο βαθιά τα μυστικά μας αυτά που ντρέπονται να διακόψουν την ασίγαστη φλυαρία μας.
Μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε και μόνο θόρυβο παράγουμε...
Αυτόν το θόρυβο των σκέψεων που δεν αφήνει το μυαλό να ανασάνει...
Σιωπή λοιπόν...
Μούγκα στη στρούγκα τουνάιτ.
Υ.Γ. εντάξει με τη σιωπή αλλά για να μη σκάσουμε κιόλας πρέπει να παραθέσω την παρακάτω σοφή κινέζικη συμβουλή:
"Η υπέρμετρη αποτροπή ενίοτε λειτουργεί προτρεπτικά"
Έτσι ακριβώς για να διατηρούνται αι ισορροπίαι!
Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Σάββατο 26 Ιουλίου 2008
Μάρω
Πέρασαν οι ζωές μας χίλια χρόνια ακουμπισμένες
Ώμο με ώμο.
Σε αποκλίνουσες πορείες
Ξεκινήσαμε μαζί κι αγαπημένοι.
Με κολλημένους ώμους καταλήξαμε ξένοι.
Ώμο με ώμο.
Σε αποκλίνουσες πορείες
Ξεκινήσαμε μαζί κι αγαπημένοι.
Με κολλημένους ώμους καταλήξαμε ξένοι.
Χώρεσαν τα βήματά μας στην ίδια λεπτή γραμμή
και τερματίσαμε μαζί σ’ άλλα σημεία.
και τερματίσαμε μαζί σ’ άλλα σημεία.
Περάσαν τα χρόνια, είμαστε άλλοι, ώμο με ώμο.
Οι μεταλλάξεις αλλοιώσανε ως και τους τόνους στ’ όνομά μας.
Λιώνουμε βήμα βήμα κι αφήνουμε στο πέρασμά μας
ανεκπλήρωτα όνειρα, κρυφούς πόθους, ξέφτια κι ελπίδες.
Οι μεταλλάξεις αλλοιώσανε ως και τους τόνους στ’ όνομά μας.
Λιώνουμε βήμα βήμα κι αφήνουμε στο πέρασμά μας
ανεκπλήρωτα όνειρα, κρυφούς πόθους, ξέφτια κι ελπίδες.
Ποιού το ταξίδι προτιμήσαμε; Της Πηνελόπης ή του άντρα της;
Μείναμε ή φύγαμε; Που είναι ο χρυσός που αναζητήσαμε;
Μείναμε ή φύγαμε; Που είναι ο χρυσός που αναζητήσαμε;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)